Μαθήματα Κιθάρας

Το "Youth Gone Wild" είναι το εκρηκτικό ντεμπούτο σινγκλ που τον Ιανουάριος του 1989 τοποθέτησε τους Skid Row στο Hard Rock στερέωμα. Ο Rachel Bolan και ο Dave Sabo έστειλαν το αρχικό demo στον τότε εικοσάχρονο Sebastian Bach, σε μία προσπάθειά τους να τον εντυπωσιάσουν. Απώτερος τους σκοπός ήταν να πειστεί να γίνει μέλος του συγκροτήματος. Σε εκείνη την εκδοχή του τραγουδιού, οι φωνητικές μελωδίες ακολουθούσαν με «ασφάλεια» την μέση οδό, με συνέπεια να ακούγονται ανέμπνευστες και το κομμάτι να μην διαφέρει πολύ από ένα ακόμη συνηθισμένο ροκ τραγούδι. Ο Bach αντιλήφθηκε αμέσως ότι η ερμηνεία του έπρεπε να αντανακλά την επιθετικότητα της σύνθεσης και την οργή των στίχων. Έτσι ξαναέγραψε την μελωδική γραμμή των φωνητικών, εγχέοντας σε αυτήν τον θυμό και την «επαναστατική αύρα» που μεταμόρφωσαν το "Youth Gone Wild" στον διαχρονικό Hard Rock ύμνο που όλοι γνωρίζουμε. Ο Bach πίστεψε τόσο πολύ στο τελικό αποτέλεσμα, που έκανε τατουάζ τον τίτλο του τραγουδιού στο χέρι του πολύ πριν οι Skid Row υπογράψουν συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρεία, όταν ακόμα έπαιζαν σε μικρά, μισοάδεια club. Το βασικό Riff του τραγουδιού χαρακτηρίζεται από έναν έντονα συγκοπτόμενο ρυθμό ο οποίος σε συνδυασμό με την «επιθετικότητά» του, το καθιστά ως ένα από τα πιο…

Το "T.N.T." κυκλοφόρησε ως single τον Μάρτιο του 1976.Η σύνθεση ορόσημο των Bon Scott, Angus Young και Malcolm Young δεν κατέκτησε ποτέ τα charts (έφτασε στο ταπεινό Νο. 19 στην Αυστραλία). Η διαχρονικότητά του όμως το μετέτρεψε σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια των Ac/Dc Το βασικό riff του T.N.T. αποτελείται από μόλις τρείς συγχορδίες: E (Μι), G (Σολ) και A (Λα). Ο Malcolm Young είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ότι η δύναμη των AC/DC κρύβεται στο να παίρνεις τα πιο απλά ακόρντα και να τους δίνεις τέτοιο ρυθμό και ένταση (groove) που να κουνιέται όλο το στάδιο. Αναμφίβολα το ιδανικό παράδειγμα του "less is more". Το χαρακτηριστικό ρυθμικό «Oi! Oi! Oi!» στην εισαγωγή του τραγουδιού δεν ήταν προσχεδιασμένο. Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων στα Albert Studios του Σίδνεϊ, υπήρξε μια ξαφνική διακοπή ρεύματος και όλα τα μηχανήματα έσβησαν. Μέσα στο σκοτάδι, ο Bon Scott άρχισε να φωνάζει εκνευρισμένος «Oi! Oi! Oi!». Ο παραγωγός του δίσκου (και μεγαλύτερος αδερφός των Angus και Malcolm), George Young, ενθουσιάστηκε με τον ρυθμό της φωνής του και επέμεινε να το ηχογραφήσουν και να το ενσωματώσουν στην εισαγωγή του τραγουδιού.

Όταν ο Tárrega συνέθεσε αυτή τη σπουδή, η κιθάρα είχε αρχίσει να χάνει τη δημοτικότητά της στην Ευρώπη, καθώς το πιάνο και το βιολί κυριαρχούσαν πλέον στις μεγάλες αίθουσες συναυλιών. Πριν από τον Tárrega, παλαιότεροι κλασικοί συνθέτες (όπως ο Fernando Sor) έγραφαν σπουδές που ακούγονταν πολύ ακαδημαϊκές και αυστηρές. Ο Tárrega, επηρεασμένος βαθιά από τους μεγάλους ρομαντικούς συνθέτες του πιάνου (όπως ο Frédéric Chopin), πίστευε ότι μια τεχνική άσκηση πρέπει να έχει ψυχή. Η σπουδή σε Μι ελάσσονα είναι ιστορικά σημαντική επειδή επιφέρει την απαραίτητη τεχνική βελτίωση (συνεχή αρπίσματα) μέσα από μια όμορφη, βαθιά μελαγχολική μελωδία (cantabile). Η συγκεκριμένη σπουδή σχεδιάστηκε ως ένα απαραίτητο «σκαλοπάτι» για να προετοιμάσει ο Tárrega τους μαθητές του για τα πιο δύσκολα έργα του. Επίσης, εκείνη την εποχή, ο διάσημος οργανοποιός Antonio de Torres είχε μόλις επανασχεδιάσει την κλασική κιθάρα, κάνοντας το σώμα της μεγαλύτερο και τον ήχο της πολύ πιο γεμάτο. Το Etude in E minor γράφτηκε για να εκμεταλλευτεί ακριβώς αυτές τις νέες δυνατότητες: Χρησιμοποιεί τις ανοιχτές μπάσες χορδές  που αντηχούν βαθιά, ενώ η μελωδία σκαρφαλώνει ψηλά στην πρώτη χορδή, καταλήγοντας στις φυσικές αρμονικές (harmonics) στο 12ο τάστο για να αναδείξει τη νέα, μεγάλη διάρκεια στον ήχο (sustain) που είχαν οι κιθάρες Torres.…